นั่งยิ้มริมระเบียง
ไม่อยากออนเอ็มเข้ามาหาความว่างเปล่า
มานั่งเงียบๆ เหงาๆ เหมือนคนถูกทิ้งขว้าง
ก็รู้ ...... รู้ว่างานคงมากมายไม่อาจวาง
แต่ที่กังวลคือ เพราะรักจาง ด้วยหรือไร
จึงเงียบหายไม่ส่งข่าว
แค่เมลมาบอกคำสองคำก็คงไม่เหงา ...
......... ไม่หวั่นไหว .......
แต่นี่เงียบหาย .....
........ นานจนเหมือนอะไรๆ ก็เปลี่ยนไป
จะให้เข้าใจว่าไงกัน
หากยังมีชีวิตอยู่
แต่หากรู้ ว่ามีใครยังคงมั่น
ส่งข่าวสักนิดนะ ว่าไม่ลืมกัน
แค่นั้น ...... ที่อยากรบกวน
ไม่อยากออนเอ็มเข้ามาหาความว่างเปล่า
มานั่งเงียบๆ เหงาๆ คิดถึงเขาล้วนๆ
รู้ว่างานคงมากมาย ไม่อยากกวน
แต่ถ้ายังร