ทิวไม้
เคยชูช่อล้อลมให้ชมชื่น
เคยหยิบยื่นรอยยิ้มประพิมพ์ใส
แด่เพื่อนผองน้องพี่ทุกทีไป
ด้วยจิตใจใสอย่างน้ำค้างดอย
เป็นกล้วยไม้เมืองกรุงจรุงกลิ่น
เป็นแม่ไม้เพลงพิณระบิลถ้อย
เป็นบังใบ ไส้พระจันทร์ บุหลันลอย
เป็นไทยน้อย โยสลัม แสนคำนึง
เจ้าห่างเหินเดินหายกับสายหมอก
ไร้ดวงดอกออกไสวให้คิดถึง
ส่งคำถ้อยร้อยเรียงเพียงรำพึง
ด้วยหวังหนึ่งเพียงเจ้าจักเข้าใจ
" จะบิณฑบาตรกาญจน์บุรีศรีสุพรรณ
ให้พบขวัญตาพี่ให้จงได้
จำจะเขียนเพลงยาวติดเอาไป
สมคะเนก็จะให้เสียทีเดียว " (ไส้พระจันทร์-ขุนช้างขุนแผน)
................................