อินสวน
เคาะประตูเยี่ยมยามอยากถามไถ่
หนึ่งหัวใจดวงเหงาเฝ้าห่วงหา
ทักทายถึงฅนไกลในล้านนา
กลัวเขาหลงจำปาที่ข่วงเมือง
ยามนี้ดอกโสนบานเต็มลานทุ่ง
ทั่วแควคุ้งชูช่อลออเหลือง
กระซิบแผ่วความนัยให้ขุ่นเคือง
ว่าฅนเมืองเปลี่ยนไปใจร้างลา
เดือนสิบเอ็ด น้ำนองเต็มสอง ฝั่ง
คงล้นหลั่งคำเล่ห์เสน่หา
ฝากปิง วัง ยม น่าน ละลานตา
ถึงลุ่มเจ้าพระยามาลวงใจ
ให้ละเมอเพ้อพิษจิตฟุ้งซ่าน
กับคำหวานรื่นหูดูอ่อนไหว
ทุกถ้อยคำสำแดงแฝงความนัย
ว่าห่วงใยห่วงหาแสนอาทร
เมื่อปลายฝนต้นหนาวร้าวในอก
หวั่นวิตกคำกลวงลวงหลอกหลอน
เพราะเชื่อในน้ำคำทำร้าวรอน
แสนสะท้อนสะท้านรานอุรา
.(คนลุ่ม
หน้าส่วนตัว
1172
4
0
