พุด
คืนนี้ไร้ฝน
มีเพียงฝัน ในราตรี ที่ร่างไร้นี้
มีพิษไข้รุมรุม
ดวงดอกไม้ไทยๆ
พุดและดอกเล็บมือนางพร่างหอมอวลมาจากริมรั้ว
กี่ปีแล้วละหนอที่ดวงดอกไม้คลอใจคู่บ้าน
แม้นจักรานราโรยก็ผลิช่อละออออกมาใหม่
ราวรู้ใจ ปลอบประโลม
ฟ้ามืดหม่น คงมินานฝนคงพร่างโปรยมา
สู่หล้า
และ..
นี่คือสัจจธรรมแห่งฟ้าดินที่จักหมุนเวียนเปลี่ยนผัน
หลายฤดูกาลผ่านมา
ให้ผู้คงยังมีฝัน ให้เริ่มต้นใหม่
ประดุจดั่งฤดีใจ ที่ไม่เคยสายเกิน...
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song4407.html
พิษรัก
อยากจะถอนพิษที่คั่งฝังใจ
พิษรักที่คุณฝากไว้
ช่างแสนร้ายกาจ
ถึงเป็นไข้ กินยาก็ยังหายขาด
แต่พิศวาสตัดไม่
1692
4
0
หน้าส่วนตัว
