พุด
ดาวระยิบเต็มอ้อมฟ้าในคืนฝัน
พบมหัศจรรย์ทางช้างเผือกพาดผ่านฟ้า
ในอ้อมใจกับปาฏิหารย์รักเหนือกาลเวลา
ลบเหว่ว้าในคืนหนาวสิ้นร้าวราน
หอมเอยหอมดอกเสน่หา
ท่ามมนตราคืนหนาวแสนหวาน
อยากซุกซบในอ้อมใจไปตราบกาล
โศกพ้นผ่านรอสร้างบุญหนุนทางธรรม
อธิษฐานหมดสิ้นกรรมแต่ปางก่อน
ไร้อาวรณ์อดีตใดใครเหยียบย่ำ
ยอมชดใช้ให้อภัยอโหสิกรรม
เพียรน้อมนำกุศลจิตคิดเพียงดี
จักนานเนาสักกี่กัปป์กาลเวลา
จะรอท่าคนดีพลีชีพนี้
รักข้ามพ้นนิยามโลกย์นะยอดชีวี
แค่ชาตินี้เพียงพบกัน...ในฝัน..ฉันสุขพอ...
ฉัน..รู้พอ...!
................
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song11.html
เสน่หา