คีตากะ
ยามหมุนคลื่นหัวใจจูนไปพบมาบรรจบช่องทางระหว่างฝันยิงสัญญาณส่งใจไปถึงกันเชื่อมสัมพันธ์เราสองคล้องสายใยถึงอยู่ห่างโพ้นฟ้าลับตาลิบแต่สิ่งทิพย์คือจิตพิสมัยมิอาจกั้นเส้นทางระหว่างใจดึงเราให้ก้าวข้ามความหมางเมินความถี่นี้มีเราเข้าทายทักเอ่ยคำรักฝากใจไม่ขัดเขินเผยสาส์นใจแก่กันวันก้าวเดินร่วมเผชิญวันเหงาอย่างเข้าใจที่มุมนี้มีเธอพบเจอฉันทุกวารวันผ่านมาคราอ่อนไหวทุกสัมผัสรู้สึกล้ำลึกนัยเติมฝันให้สมบูรณ์จำรูญตาพักตรงนี้ยามท้อพอหายเหนื่อยโลกเปล่าเปลือยอาจเหงาเศร้าหนักหนาพักเถอะพักเสียก่อนนอนหลับตายังมีฉันที่ห่วงหาคอยอาทร...
2292
3
0
หน้าส่วนตัว
