เรไร
นั่งเห่าหอน เครื่องบิน อยู่ตั้งนาน
เจ็บกะบาล เหมือนมะเหงก มาเขกหัว
มองเห็นดาว ตกตะลึง ถลึงกลัว
หน้ามืดมัว โดนดี เสียนี่เรา
ต๊กกะใจ ถูกยิง วิ่งหัวปูด
หางจุกตูด เห็บกระเด็น แลเห็นเหา
เลยมาหอบ แฮ่กแฮ่ก เหงื่อแตกเอา
โถน่าเศร้า เห็นความทุกข์ สุขหรือไง
น้ำลายย้อย ลัดเลาะ เที่ยวเสาะหา
หิวภักษา ซวนซบ สลบไสล
ไปคุ้ยเขี่ย ตามถัง ตั้งหลายใบ
หาไม่ได้ นั่นอะไร แปลกใจจัง
ปลากระป๋อง นี่นา คืออาหาร
ปวดกะบาล โศกสลด คงหมดหวัง
เหมือนเคราะห์กรรม ซัดเซ ประเดประดัง
ได้แค่นั่ง มองดู หดหู่ใจ
เกิดความคิด บรรเจิด เปิดกระป๋อง
คราวนี้ร้อง เห่าหอน วิงวอนไหว้
ทั้งนางฟ้า แสนสวย ทวยเทพไท
บันด