เปลวเพลิง
โอ้บ้านนั้นคือมหาอาณาจักร
อันมีรักกรองข่ายสายใยเหนียว
คล้องกมลคนในให้กลมเกลียว
เป็นหนึ่งเดียวแนบแน่นดินแดนใจ
บ้านจะเป็นแดนสวรรค์ดั้นเหาะถึง
หากไม่ขึ้งเคียดกันแม้นวันไหน
มีปรานีแทนตอบมอบอภัย
รู้จักให้โอบเอื้อเกื้อกูลกัน
ทั้งปู่ย่าตายายได้อิ่มอาบ
ยามเห็นภาพหลานเหลนเล่นสรวลสันต์
พ่อแม่ปลูกคุณธรรมอันสำคัญ
สอนลูกหมั่นก้าวย่างสู่ทางดี
อวลอบอุ่นใต้หลังคาอาณาจักร
เป็นที่พักบรรเจิดเฉิดฉวี
เสียงหัวเราะเริงร่าครายินนี้
ต่อชีวีหวานได้อีกหลายวัน
หากเมื่อใดรักแยกแตกจากขั้ว
บ้านจักรั่วร้ายรุกทุกข์มหันต์
คงเหลือเพียงเสียงพร่าเศร้าจาบัลย์
สะท้อนลั่นเลื่อนม
1587
4
0
หน้าส่วนตัว
