ดอกรักบานใช่โรยรา ก็เพราะว่าบานกลางใจ มั่นคงเสมอไป ไม่มีวันจักโรยรา สายตานั้นส่งถึง ซึ้งแสนซึ้งสุขนักหนา เงารักชักนำพา เป็นเงาใจใฝ่ถึงกัน หนึ่งนาทีรู้ไหมว่า มีคุณค่ามหาศาล ดุจรักกันมานาน ทะลุกาลแห่งเวลา อยากมอบรักทั้งหมด แต่กลัวลดซึ่งคุณค่า หากเธอไม่นำพา คงถึงคราฉันสิ้นใจ