อ่อนแสนอ่อน อ้อนอาบลม พรมอุ่นแดด รังสีแผด แดดอาบทุ่ง รุ่งพฤกษา แลทิวข้าว พราวกระจ่าง กลางสายตา เด็กน้อยมอง ว่าช่างใหญ่ เกินตาชาย เลยลองเหลือบ ก้มลงมอง ตรองตรงขอบ ก็นึกชอบ ดอกเล็กเล็ก นี่ไฉน ไม่ต้องทอด มองยาว สาวตาไกล เจ้าอยู่ใกล้ ข้าได้เอื้อม ดอมเด็ดดม
1538
0
0
หน้าส่วนตัว
