แก้ม
หญิงชราในบ้านน้อยคอยมองหา
ทางข้างหน้ามีไหม .. ใจข้าหาย
ชะเง้อรอคิดถึงอยู่ .. มิรู้คลาย
ไอ้ลูกชายของข้าไม่มาเลย
รอจากวันเป็นเดือนเลือนลับผ่าน
ไม่มีคำขับขานนานแล้วเอ๋ย
คราวนี้เอ็งไปจากข้านานกว่าเคย
สิ้นเสบยข้าเฝ้านับรอกลับคืน
ยังมีแสงคอยส่องลอดช่องบ้าน
จากวันวานมาวันนี้มิอาจฝืน
ความระทมข้าช้ำต้องกล้ำกลืน
หมายชมชื่นลูกยาข้าห่วงใย
มีความหวังกับลูกชายในวัยหนุ่ม
คอยโอบอุ้มก่อเกื้อเมื่อไม่ไหว
ถึงแม้ว่าจะตายไม่เป็นไร
ขอให้ข้าอุ่นใจ .. ลูกชายมา
รอจนเดือนเป็นปี .. ไม่มีข่าว
หญิงแก่เศร้ากับหวัง .. สังขารข้า
คงไม่มีลูกชายชูชีวา
ซับน้ำตาก่อนตายไม่หายใจ
ไฟริบหรี่หวิวไหวอยู่ใน