๏ จากบทกลอนตอนเริ่มเผดิมพจน์ ก็ปรากฏกลอนก่อทอประสาน ประสมเสียงเพียงเพลงประเลงกานท์ เสนาะซ่านซึ้งศัพท์สดับยิน จึงสืบสานงานฝันกลั่นอักษร กรองกานท์กลอนเกาะกรรณวรรณศิลป์ วางเวี่ยไว้ให้ประดับไว้กับดิน จนสุดสิ้นเสื่อมหล้าคราสุดกัลป์ มากหลากคำนำร้อยค่อยคัดจัด ความงามชัดคัดไว้ใช้สรรค์สันต์ คำฉ่ำหวานขานพร่ำจำนรรจ์บรรณ วางสร้างสรรค์พันสอยร้อยกานท์จาร เป็นบทกลอนตอนเริ่มเผดิมพจน์ ก่อเป็นบทกลอนต่อทอประสาน ประสมเสียงเพียงเพลงประเลงกานท์ ตราบชั่วนานเนิ่นนับสิ้นกัปกัลป์ ๚ ๛