อยู่ห่างกันเฉกเช่นคนละฟ้า อยู่ห่างกันแยกนภาเลือนลางหาย คนอย่างฉันเธอดูเห็นเป็นเจ้าชาย ทั้งที่ฉัน...แค่คลับคล้ายคนเดินดิน มีแต่ตัวมีแต่ใจที่ไร้ค่า ไร้ราคาไร้ดาราไร้ทรัพย์สิน อยู่อย่างนี้นอนบนดิน...กินบนดิน ไม่อาจบินเอื้อมบางสิ่ง...หญิงของใจ เธอมองฉันเป็นชายฝันวันข้างหน้า ติดที่ว่าฉันเป็นใจให้ไม่ไหว ใจให้หมดแต่ก็ไร้สิ่งอื่นใด แม้ให้ไปก็ละลาย...กลายเป็นเงา เรารู้ตัวว่าต้อยต่ำสักเพียงใด รู้ว่าใจไม่มีค่าอยู่ข้างเขา ยอมปล่อยใจให้เขาพรากไปจากเรา จะยอมเหงา จะยอมเศร้า...ตามเขาไป
1648
2
0
หน้าส่วนตัว
