ความเป็นเพื่อน ยังผูกพัน ใช่ผันเปลี่ยน
ร่วมห้องเรียน ช่วยดูแล แก้ปัญหา
ยังห่วงใย เศร้า-สุข ทุกเวลา
ไม่ใช่เพราะ เป็นหัวหน้า แต่จริงใจ
เธอเองก็ ผูกพัน กันฉันมาก
ร่วมลำบาก ร่วมสุขสันต์ มิหวั่นไหว
ยามฉันท้อ ฉันเศร้า เฝ้าห่วงใย
ฉันจึงให้ "ความเป็นเพื่อน " เหมือนทุกคน
เพราะแรกพบ ตกลงกัน อยู่ฉันมิตร
ให้หวนคิด อีกครา อย่าสับสน
หากเธอเป็น เพื่อนร่วมสร้าง อย่างทุกคน
ไร้เหตุผล ฉันหยิ่งไป ใจหมองมัว
มีเรื่องเดียว ที่ฉันหยิ่ง สิ่งต้องห้าม
คือนิยาม เรื่องหัวใจ ห้ามใฝ่ชั่ว
มิเคยให้ คนอื่นใกล้ ทั้งใจ-