23 มีนาคม 2545 15:21 น.
กาดาษ
แม้วันนี้ฉันต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
แต่ว่าใจดวงเดียวนี้ยังคงมีฝัน
พรุ่งนี้ยังมีอีกให้ผูกพัน
สิ้นหวังทำไมกันแค่คืนวันที่ผ่านไป
ถ้าในอดีตมีแต่เรื่องเศร้าๆ
แล้วต้องมานั่งเหงาซึมเซาแบบนี้
ภาพอดีตที่เศร้าก็ไม่จบสิ้นกันเสียที
เพราะวันนี้ก็เป็นอดีตของพรุ่งนี้ตลอดไป
จงทำวันนี้ให้เป็นวันแห่งความสุข
แล้วลุกขึ้นมาสร้างฝันในวันใหม่
ให้หัวใจที่ยังมีรักคอยเป็นกำลังใจ
พรุ่งนี้วันใหม่จะได้มีอดีตที่สดใสกันเสียที
23 มีนาคม 2545 15:07 น.
กาดาษ
ฝากความคิดถึงมาตามสายไฟ
อยากจะรู้ไหมความคิดถึงฉัน
ลองเอานิ้วแหย่ปลั๊กไฟดูละกัน
จะได้รู้ความคิดถึงของฉันมันมากมาย
23 มีนาคม 2545 15:07 น.
กาดาษ
กลับมาได้ไหม
อยากวอนใจอภัยคนนี้
ขอโทษที่เคยทำร้ายเธอคนดี
มาถึงวันนี้ฉันจึงเข้าใจ
เหมือนเดิมได้หรือเปล่า
อยากบอกว่าเหงาเธอรู้ไหม
เพิ่งจะรู้ถึงความรู้สึกของใจ
หากไม่สายไป..อยากให้กลับมา
23 มีนาคม 2545 15:07 น.
กาดาษ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา
ที่ช่วยเพิ่มชีวิตชีวาให้กับฉัน
ช่วยแต่งเติมฝันในแต่ละวัน
ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น-สั้นก็ตามที
อยากบอกเธอว่า รักมาก
มันออกมาจากใจเลยนะคำ-คำนี้
ไม่เคยบอกใครนอกจากเธอเลยคนดี
อยากให้รู้เสียทีว่าคิดยังไง
แล้วเธอล่ะ รักฉันบ้างหรือเปล่า
คืนวันเก่า-เก่ายังอยู่ในใจเธอบ้างไหม
หรือว่าฉันคิดเองฝ่ายเดียวอยู่ร่ำไป
ช่วยบอกให้ฉันเข้าใจได้ไหมคนดี
23 มีนาคม 2545 14:52 น.
กาดาษ
จะห่างกันสักเพียงไหน
จะไกลเท่าไหร่ไม่ไหวหวั่น
จะผ่านไปอีกกี่ร้อยคืนกี่หมื่นวัน
ก็ไม่ทำให้ฉันนั้นเปลี่ยนใจ
เธอยังเป็นหนึ่งอยู่เสมอ
ถึงแม้เราไม่อาจพบเจอและอยู่ใกล้
บางครั้งบางครา..ฉันอาจดูเหมือนว่าไม่ใส่ใจ
แต่จริงๆ แล้วทุกความเป็นไป
ยังมีเธออยู่ในใจตลอดเวลา