27 มีนาคม 2545 12:00 น.
กาดาษ
อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้
เวลาที่ยังมีเธออยู่ข้างกายฉัน
ไม่อยากให้ผ่านไปเลยนะคืนวัน
ได้โปรดปล่อยให้ฉันอยู่ข้างเธอ
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
เพราะเวลาต้องผ่านไปเสมอ
แล้วฉันจะทำอย่างไรดีล่ะเธอ
ก็ฉันอยากอยู่ข้างเธอตลอดไป
27 มีนาคม 2545 12:00 น.
กาดาษ
จะไม่โกรธเธอเลยที่รัก
แค่ได้รู้จักก็ดีแค่ไหน
จะไม่โทษ หากเธอเปลี่ยนใจ
จะอย่างไรก็ดี หากเธอชอบใจ
----------- ก็ทำ ----------
คงไม่มีวันรู้ใจเธอ
เพราะที่เจอคือความห่างเท่านั้น
ขอบคุณที่บอกว่ายังรักกัน
แต่รักเราไม่มีความผูกพันธ์
--- เพราะไกลกันเกินตาจะอาทร ---
อย่ากลัวว่าฉันจะเสียใจ
หากเธอจะไป อย่าห่วงหลัง
เพราะเธอมีค่า เกินกว่าจะฉุดรั้ง
หากเธอมีทางที่ดีกว่า
---------- อย่ารั้งรอ ---------
27 มีนาคม 2545 12:00 น.
กาดาษ
ฉันรอแสงตะวัน
เพราะมันให้ความอบอุ่น
ฉันชอบแววตาของคุณ
เพราะมันสดใสอบอุ่นเหมือนตะวัน
ฉันชอบแสงจันทร์บนฟากฟ้า
เพราะมันช่วยพาความมืดมิดไปจากฉัน
ฉันชอบอ้อมแขนของคุณเหมือนกัน
เพราะมันช่วยพาความเหงางันจากฉันไป
คุณจึงมีค่าทุกวินาที
มากที่สุดในโลกนี้ก็ว่าได้
เพราะไม่ว่าแสงตะวันแสงจันทร์
จะสวยงามเพียงใด
ฉันก็รักมันได้..ไม่เท่าคุณ
26 มีนาคม 2545 16:19 น.
กาดาษ
ไม่บอกได้ไหมว่ารักเธอที่สุด
เพราะสิ่งที่อยากพูดมันมากมายกว่านี้
อยากให้รู้ว่าฉันมีหัวใจ..รักเธอได้อีกทบทวี
..เพราะรักเธอวันนี้..
จะน้อยกว่าพรุ่งนี้ตลอดไป!
26 มีนาคม 2545 16:04 น.
กาดาษ
แค่ได้รู้ว่าเธอมีความสุข
ถึงฉันจะทุกข์แค่ไหนก็ทนได้
แม้ว่าเธอจะมีเขาอยู่ข้าง-ข้างกาย
ฉันก็ยอมได้ถ้าเป็นความสุขใจของเธอ
แต่ถ้าวันใดที่เธออ่อนล้า
จำไว้ว่าข้างกายเธอจะมีฉันอยู่เสมอ
จะคอยเป็นกำลังใจอยู่ข้าง-ข้างกายเธอ
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ต้องการ
หน้าส่วนตัว
619
