30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ฉันก็แค่คนที่เดินผ่านมา..ทางนี้
ในเวลาทีใจเธอเงียบเหงาและเหว่ว้า
เธอจึงดึงฉันเข้าไปเป็นเงาของคนที่อยู่ไกลตา
แต่เมื่อเขาคนนั้นกลับมา..ฉันก็คงไม่เหลือค่าอะไร
ในตอนนี้..เมื่อเขาคนนั้นกลับคืนมา
ฉันที่เป็นแค่คนผ่านมา..ก็ต้องเป็นฝ่ายไปใช่ไหม
รู้..ฉันรู้ เธอไม่ต้องพยายามอธิบายอะไร
เพราะฉันไม่ใช่คนของใจ..ฉันแค่เป็นใครที่ผ่านมา
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ไม่มีเวลาให้กันก็ไม่เป็นไร
แต่ไม่มีหัวใจให้..มันโหดร้ายไปสำหรับฉัน
เธอจะทวงรักคืน..เธอจะฝืนใจกัน
ฉันก็ไม่รู้ว่าชีวิตฉัน..จะอยู่อย่างไร
ที่ฉันห้าม..ที่ฉันรั้ง
ก็เพราะใจมันยังรับไม่ไหว
หากฉันเป็นหุ่นยนต์..ที่ไร้หัวใจ
เธอจะไม่แคร์..ไม่ใยดียังไง
ความร้าวรานมากมาย..คงไม่มี
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ฉันชอบรอยยิ้มของเธอ..เพราะมันช่างน่ารัก
ฉันชอบเสียงทายทักของเธอ..เพราะมันช่างสดใส
ฉันชอบความอ่อนโยนของเธอ..ที่มันมีอยู่ในหัวใจ
ฉันชอบดวงตาจริงจัง..ที่มันไม่ยอมใครของเธอ
ฉันชอบที่เธอเป็นคนเปิดเผย..และเรียบง่าย
ฉันชอบที่เธอแต่งกายตามสบาย..และไม่ฟุ้งเฟ้อ
ฉันชอบอุปนิสัย..ที่แสนจะจริงใจของเธอ
เพราะฉันชอบมากมายอย่างนี้สิเออ..จึงเผลอใจ
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
เราเป็นเพื่อนกันมาก็หลายปี
แต่มาวันนี้ใยเธอดูเปลี่ยนไป
สายตาที่มองมาก็ทำให้ฉันต้องหวั่นใจ
ไม่อยากให้เธอคิดไปไกลเกินกว่าเพื่อนที่ดี
หยุดมันไว้แค่นี้เถอะนะ
เพราะฉันไม่อยากจะเปลี่ยนอะไรในตอนนี้
มิตรภาพความเป็นเพื่อนที่แสนดี
ฉันอยากเก็บความทรงจำนี้ให้นาน-นาน
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ยังตอบตัวเองไม่ได้เลย..
ว่าทำไมเธอทำเมินเฉยกับฉัน
ที่ผ่านมาเธอคงไม่เคยเห็นค่าของความผูกพัน
เธอคงคิดว่าฉัน..มันไม่มีหัวใจ
แต่เธอจะรู้บ้างไหมว่า..
ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันต้องเสียน้ำตาไปมากแค่ไหน
ถึงกระนั้นฉันก็ยังไม่เคยคิดจะจากเธอไป
แต่เธอทำไม..จะเป็นฝ่ายจากฉันไปเสียเอง
ฉันได้แต่เฝ้าโทษตัวเองว่าเป็นคนผิด
แต่ฉันก็ไม่เคยคิดเลยว่า..เธอจะผิดบ้างไหม
ฉันไม่โทษหรอกนะที่เธอคิดจะเปลี่ยนใจ
เพราะถึงอย่างไร..ฉันก็ยังรักเธอหมดใจอย่างเดิม
หน้าส่วนตัว
1063
