12 ตุลาคม 2549 17:27 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
จำทนกับความต้องการ เมื่อจากบ้านเพื่อสิ่งต้องทำ
ต้องอดทนเป็นทุกข์เช้าค่ำ เพื่อจะนำความรู้สู่ตัวเอง
พ่อแม่หวังให้มาเล่าเรียน ให้ขีดเขียนกับสิ่งไขว่ฝัน
จำเป็นต้องทนเพื่อสิ่งนั้น เพื่อความหวังพ่อแม่ภูมิใจ
ใครจะรู้ชีวิตในเมืองกรุง จากถิ่นทุ่งนาเคยอาศัย
จากเพื่อนฝูงมาอยู่เมืองไกล หวังจะให้ป็นซึ่งความจริง
.......................แม้เปลี่ยวเหงาโดดเดี่ยวอย่างไร.......................
22 มิถุนายน 2543
12 ตุลาคม 2549 17:14 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
วันนี้คือวันที่ยิ่งใหญ่ของฉัน วันนี้คือวันที่ฉันเข้าเส้นชัย
ขึ้นรับเหรียญรางวัลและเกียรติบัตรประกาศให้คนทั่วไปรู้ว่าฉันคือผู้ชนะ
ผู้ชนะอุปสรรคขวากหนามในชีวิต ผู้ชนะใจตนเอง ซึ่งเป็นศรัตรูตัวฉกาจ
เหมือนกับดอกทานตะวันที่ยืนสู้หน้ากับพระอาทิตย์อันร้อนแรง
และดอกทานตะวันคือรางวัลของนักสู้
ณ.วันนี้กูขอแสดงความยินดีกับฉันด้วยในความสำเร็จอีกขั้นหนึ่งของฉัน
ยังเหลือบันใดอีกหลายขั้นให้ฉันเดินไป ขอให้ความสำเร็จสอนให้ฉันถ่อมตัวเอง
ขอให้ความลำบากสอนฉันให้หยิ่งผยอง ขออวยพรให้ฉันพบเจอสิ่งดีๆทั้งชีวิต
การงาน การเรียน ความรัก และความฝันของฉัน
สุดท้ายได้เพียงหวังว่าน้ำใจจากกูถึงจะไม่ยิ่งใหญ่เท่าไหร่นัก
แต่นี่แหละคือน้ำใจอย่างจริงใจ จริงจัง และบริสุทธิ์ใจจากกู...
จาก.........กู
วันรับปริญญา
11 มกราคม 2549
12 ตุลาคม 2549 16:51 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
บางเวลารู้สึกเหงาในหัวใจ เมื่อต้องไปเพื่อสิ่งที่ไขว่คว้า
จากบ้านที่เคยได้รับไออุ่นมา หยาดน้ำตามันค่อย ค่อยไหล
คิดถึงพ่อและแม่อยู่ทุกเวลา เหนื่อยและล้าทุกข์เพียงใดท้อใจ
คิดถึงครอบครัว เพื่อนห่างไกล ว่างเมื่อไหร่เฝ้ารอจะกลับไปหา
สิ่งหนึ่งยังคงยึดมั่นในหัวใจ ต้องอยู่ไปเพื่อการศึกษา
เพื่อบางสิ่ง พ่อแม่เฝ้าโหยหา คือใบปริญญาของลูกชาย
อยากจะฝืนใจไม่ให้นึกถึง การรำพึงถึงสิ่งเหล่านั้น
ปิดเทอมค่อยพบหน้าละกัน ได้แต่ฝันรอวันจะคืนถิ่น
18 มิถุนายน 2543
9 ตุลาคม 2549 17:56 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ใต้ถุนบ้านยาย นอนไกวเปล ลมพัดผ่าน
ปล่อยตัวสำราญ จินตนาการ สบาย สบาย
กีตาร์เก่า เก่า บรรเลงบทเพลง กรีดดีดเส้นสาย
อารมณ์ผ่อนคลาย เสียงดนตรี ลูกทุ่ง เพื่อชีวิต
ชนบท.บ้านนอก.บ้านนา
9 ตุลาคม 2549 17:48 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ไม่ง่ายเลย ต้องอยู่ ในสังคม ยั้งอารมณ์ ไม่ยุ่ง ยาเสพติดย์
สิ่งแวดล้อม ยั่วยุ ให้คิดผิด เบื่อชีวิต ปัญหา รุมเร้าตัว
เส้นทางขีด เดินไป ตามต้องการ เมื่อต้องผ่าน ทางแยก ดีและชั่ว
เลือกทางออก ชีวิต ถึงแม้กลัว ดีกับชั่ว ตัวเอง ผู้กำหนด
6 มีนาคม 2546