อ.วรศิลป์
เพราะมีภาพที่เราไม่อยากเห็นอยู่เบื้องหน้า....เราจึงหลับตาเพราะเราหลับตา เราจึงไม่เห็นภาพที่อยู่เบื้องหน้านั้นทั้งที่จริงแล้ว ภาพเบื้องหน้าเรานั้นยังคงอยู่ที่เดิมเพียงแต่เปลือกตาที่ปิดลง ที่ทำให้ภาพนั้นหายไปจากการรับรู้มีความจริงบางอย่าง บางเรื่องราวในชีวิตที่ทำให้เราเจ็บปวดและขมขื่นและหลายคนเลือกที่จะปฏิเสธ หรือ ไม่ยอมรับหากแต่การไม่ยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นแล้วนั้นหาได้ทำให้ความจริงกลับกลายเป็นความไม่จริงไม่หาได้ทำให้ความจริงที่เกิดขึ้นนั้นสูญหายไปจากชีวิตไม่ความจริงนั้น ยังอยู่ และ ยังคงรบกวนจิตใจเราเรื่อยไปจนกว่าจะถึงวันที่เรากล้าพอที่จะเผชิญหน้าความจริงอันเจ็บปวดและขื่นขมมันก็เหมือนกับการ
10225
0
0
หน้าส่วนตัว
