.นานแล้ว..
ยังจำได้ว่าชอบหยิบหนังสือมาอ่าน อ่านไปเรื่อยๆ อ่านจนหมดตู้ใหญ่ๆเท่าที่จำนวนหนังสือในตู้ของร้านขายหนังสือที่เพิ่งเลิกกิจการยังเหลืออยู่ในเวลานั้น
จะให้จำชื่อหนังสือว่าอ่านอะไรไปแล้วบ้างสำหรับเด็กอายุ เจ็ด ถึงแปดขวบ ก็คงจำมิได้ แต่จำมุมที่อ่านได้เลยล่ะ
ชิดฝาผนังจะเป็นตู้หนังสือใหญ่เต็มบ้าน ใหญ่ยิ่งกว่าห้องสมุดประชาชนบางที่ เสียด้วซำ สำหรับในยุคนั้นเท่าที่ความจดจำจะถอดรหัสภาพได้ ก็เจ้าของร้านเป็นนายกเทศมนตรี ประจำกิ่งอำเภอนั้น และต่อมาคิดว่าน่าจะเป็นช่วงวัยขนาดนั้นแหละที่เขาเปลี่ยนเป็นอำเภอด้วย เราเรียกเจ้าของร้านว่าป๋า เพราะพ่อยกพวกเราให้เป็นลูกๆของท่านด้
หน้าส่วนตัว
1071
1
0
