แอลแมนโซ
วันใหม่ที่พบมันช่างอ้างว้าง
ลืมตามาพบกับความว้างเปล่า
รอบข้างที่เดียวดายไม่เหลือใคร
ความอ้างว้างปกคลุมทั่วห้อง
ความนิ่งงั้นของลมหายใจและลมหายใจ
ในสมองที่ยังคงเบลอและว่างเปล่า
ดวงตาที่มองลงไปอย่างไร้จุดหมาย
เวลาเหมือนหยุดเดิน ทุกสิ่งดูเหมือนหยุดนิ่ง
ความเจ็บปวดเข้ามาแทรกซืมทุกความรู้สึก
มันไม่ใช่ความฝันมันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้น
เมื่อฉันหลับตาลง แล้วลืมตาขึ้นมาอีกที ฉันก้อยังคงอยู่กับมัน
ความทรงจำระหว่างเราเริ่มเลือนลาง
จิตใจยังคงสับสน ความเจ็บปวดยังรบกวนอยู่ในความรู้สึก
ความทุกข์ที่ยากจะผ่านพ้น
มองไปทางไหน
หน้าส่วนตัว
1433
1
0
