โอ้
โรมิโอ โอ๊ะ โรมิโอ
ยอดรักของข้า ข้าคิดว่าท่านจะไม่มาหาข้าเสียแล้ว
โอ้
จูเรียตที่รักของข้า ใยข้าจะไม่มาเล่าเจ้าหญิงของข้า ข้าอยากจะมาหาเจ้าทุกวินาที และอยากจะอยู่กับเจ้าทุกนาทีเพียงแต่ว่าข้าหาโอกาสมาพบเจ้ายากเหลือเกิน
ข้าหมายจะขอเจ้าแค่เพียงเวลาเดียวเท่านั้นจะได้หรือไม่
ใยจะไม่ได้เล่า ท่านต้องการสิ่งใดข้าให้ท่านได้ทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆ
ชายหนุ่มในบทโรมิโอจึงคว้ามือหญิงสาวในบทจูเรียตหายเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวผู้นั้น
ม่านสีแดงก็ค่อยๆเลื่อนปิดฉากลงอย่างช้าๆ
แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ
เสียงปรบมือดังสนั่นหอประชุม แต่เสียงปรบมือที่ยังดังไม่หยุดนั้นคือเสียงปรบมือของอาจารย์ท่านหนึ่
1120
0
0
หน้าส่วนตัว
