เรื่องสั้น นิยาย

อย่ามองข้าม....สิ่งใกล้ตัว

ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นแบบนั้น
เธอคนนั้น
เพียงพบแค่ครั้งแรก  ภาพของเธอก็ติดอยู่ในหัวใจของผม
ยากที่จะลบเลือน
ทำอย่างไรดีนะ  ผมถึงจะได้รู้จักกับเธอ

ผมคอยเฝ้าติดตามเธอตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
สืบเสาะแสวงหา
พยายามทุกทางที่จะได้ทำความรู้จักกับเธอ

และแล้วพระเจ้าก็เข้าข้างผม (ผมคิดอย่างนั้นนะ)
เมื่อวันหนึ่งผมได้คุยกับเธอดังปรารถนา
คงไม่ต้องบอกว่าผมดีใจมากขนาดไหน  บอกได้เลยว่าสุด ๆ
ผมพยายามทำความรู้จักกับเธอเรื่อยมา
เพียรพยายามสร้างความสนิทสนมกับเธอ  จนขยับฐานะจากคนรู้จัก
มาเป็นเพื่อน  เธอยอมรับให้ผมเป็นเพื่อนของเธอ
คงจะนึกภาพออก  ผมยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูเลยในตอนนั้น

ผมโทรศัพท์ไปคุย				
 1270    1    0