ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นแบบนั้น เธอคนนั้น เพียงพบแค่ครั้งแรก ภาพของเธอก็ติดอยู่ในหัวใจของผม ยากที่จะลบเลือน ทำอย่างไรดีนะ ผมถึงจะได้รู้จักกับเธอ ผมคอยเฝ้าติดตามเธอตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา สืบเสาะแสวงหา พยายามทุกทางที่จะได้ทำความรู้จักกับเธอ และแล้วพระเจ้าก็เข้าข้างผม (ผมคิดอย่างนั้นนะ) เมื่อวันหนึ่งผมได้คุยกับเธอดังปรารถนา คงไม่ต้องบอกว่าผมดีใจมากขนาดไหน บอกได้เลยว่าสุด ๆ ผมพยายามทำความรู้จักกับเธอเรื่อยมา เพียรพยายามสร้างความสนิทสนมกับเธอ จนขยับฐานะจากคนรู้จัก มาเป็นเพื่อน เธอยอมรับให้ผมเป็นเพื่อนของเธอ คงจะนึกภาพออก ผมยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูเลยในตอนนั้น ผมโทรศัพท์ไปคุย