สะพั่งสะท้านไมภพ
มันเป็นเช้าที่สดใสทีเดียวเชียว ผมได้แต่งชุดหล่อเรียบกรีบโง้ว ผมหวีเรียบแปล้ขึ้นรถเมล์ ผมไปนั่งข้างหน้าใกล้ๆคนขับทางด้านข้าง สายตาของผมก็มองดูวิวข้างทางที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ลมที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างจากเหตุรถวิ่งเร็วทำให้เย็นใจดี และเหมาะสมกับใจวัยรุ่นอย่างผม
สักพัก กระเป๋ารถเมล์หญิง ก็เข้ามานั่งทางด้านหน้าของผม และหันไปใส่กับกระเป๋าพลขับ ทั้งสองคนเถียงกันเหมือนผัวเมียทะเลาะกัน ฝ่ายคนเก็บตั๋วก็เลือดขึ้นหน้าใส่ฉอดๆเป็นฟืนเป็นไฟ ส่วนคนขับรถเมล์ก็เลือดขึ้นหน้าขับรถแบบยั๊วะสุดขีด ผมมองหน้าผู้โดยสารทางด้านหลัง ก็มองตากันแป๋วทุกคนเลย บางคนเมื่อรถเมล์จอดป้ายก็รีบลง ไอ้พวกขึ้นก็แทบเท้าอีกข้างยังไม่