.. ท้องฟ้าสีฟ้า ..
keekie
เธอกระซิบบอกท้องฟ้าเป็นสีฟ้า
หมู่เมฆามีสีขาวราวปุยฝ้าย
นกผกผินระหกระเหินบินเรียงราย
ณ สุดปลายโค้งรุ้งกลางทุ่งกว้าง
ฉันนั่งมองท้องนภาเพลาเย็น
สีที่เห็นคือมัวหม่นปนหมองหมาง
หมู่เมฆาคล้อยเคลื่อนเหมือนเลือนลาง
สีเทาจางล่องลอยดั่งคอยใคร
ปักษา ..
เจ้าเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าท้าลมไหว
หมดเรี่ยวแรงขยับปีกบินต่อไป
โหยหวนไห้ริดรอนถอนกำลัง
พยายาม ..
เชื่อมั่นตามถ้อยคำย้ำความหวัง
ฟ้าคือฟ้าสีฟ้า .. เมลืองมลัง
สีหม่นนั้นเป็นความหลังอย่าฝังเตือน
ฉันนั่งมองท้องฟ้า ..
ทอดสายตาผ่านหัวใจให้เสมือน
เห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้า .. เมฆาเคลื่อน ..
สีฟ้าเลือน .. กลายเป็นหม่น .. บนความจริง ..