๏ จรุงไกลหอมดั่งแก้ม เอยกานท์พราวสกาวเรือนวรรณกรรม เสนาะก้องยินครวญบรรเลงขาน สดับขับรักษ์คัดจึงเรียงคล้อง สนั่นขรมฯ๏ ชมแพรวลำนำเพริศ เชลงพาคำพร่ำบาดคมพลอย อร่ามพิศฉลุศิลป์ปิ่นภาษา นิพนธ์ศาสตร์พลัน!!นั่น “เกินคาด” นิด เหตุไฉนฯ๏ กลอนใคร? หกตกพื้น ลานประพันธ์มองพร่างรอยบทเพลง หยาดแพร้วบางความหลากมากฝัน แรงใฝ่เก็บเหล่า “กลอนหก” แล้ว จัดสลวยฯ๏ จรดสวยบรรจงซ่อม ประดอยสายเติมศักดิ์หักแตกแซม แต่งสร้อยหวานชงเปิดออกฉาย ประดับฉัตรพราวแอร่มกลัดพวงร้อย เสนอเรียงฯ๏ เคียงนำบรร