.....ค่ำคืนแห่งจันทร์.....
เพรง.พเยีย
๏ แสงนวลฉาบทั่วฟ้า..........ฟากเพ็ญ
กระทบสายน้ำเห็น...............คลื่นริ้ว
ลมพัดผ่านชื่นเย็น................รินสู่ ใจเนอ
ยินแผ่วทำนองพลิ้ว...............ขับเอื้อนคำนึง ฯ
๏ ท่ามเพ็ญฉายกลบสิ้น.......กำสรวล
เมื่อหนึ่งคอยชื่นชวน............ร่วมชี้
รำพันรักฝากนวล.................เพียงหนึ่ง เดียวเนอ
แขแห่งเบื้องหน้านี้...............อยู่พ้องเป็นพยาน ฯ
๏ หวิวหวิวในอกเต้น.............หวั่นหวาม
ยินพร่ำแต่นัยความ...............พี่แจ้ง
หวานคำร่ำบ่าลาม.................รินอก
หลอมซับความเหือดแล้ง.......จากร้างคอยรอ ฯ
๏ มือพี่เอื้อมปัดริ้ว................ไรผม
เหมือนปัดรอยระทม..