กันนาเทวี
เหนือม่านหมอกแมกไม้ไพรพงกว้าง
แลสล้างเมฆขาวพราวไสว
ค่อยค่อยเคลื่อนเลื่อนคลุมยอดเขาไกล
ดำมืดไปทุกทิศปิดฟ้างาม
เสียงคำรณร้องครืนลั่นผืนป่า
พสุธาสั่นสะเทือนน่าเกรงขาม
สายฟ้าฟาดปลาบแปลบแลบวับวาม
ทั่วเขตคามร่วงหล่นสายฝนโปรย
หยาดฝนหล่นจากฟ้าป่าชุ่มชื้น
พืชพันธุ์ฟื้นผืนดินเคยแห้งโหย
หยาดละอองน้ำทิพย์สาดสายโรย
ลมพัดโชยสายฝนหล่นเอนเอียง
ป่าต้นน้ำลำธารละหานห้วย
ไหลรวมด้วยธารน้อยซู่ซ่าเสียง
ฝูงส่ำสัตว์ร่ำร้องซร้องสำเนียง
โขดเขาเฉียงไม้พุ่มชะอุ่มใบ
มวลบุปผามาลีหลากสีสัน
หลากหลายพันธุ์ป่าสวยช่วยสดใส
ภู่ผึ้งบินเวียนว่อนร่อนเริงใจ
ภิรมย์ไล้คลึงเคล้าเหล่ามาลี