สายลมหนาว & หิมะขาว
ฉันนอนอยู่บนเตียงเงียบเหงา
จมอยู่กับเงาในวันที่ใจรานไหว
เมื่อวันนี้เธอนั้นห่างแสนห่างไกล
ทำได้เพียงแค่กระซิบเรียกชื่อเธอ
หมื่นแสนล้านคำชั้นพร่ำเรียก
น้ำตาเปียกหมอนนอนหนาวร้าวสะอื้น
คืนเหงาอ้างว้างใจตรมขมขื่น
คว้างเคว้งคืนกลืนน้ำตาวันไร้เธอ
เธออยู่ที่ไหนหัวใจฉันเรียกหา
ไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไรในวันเหงา
อยู่กับเงาภาพทรงจำอันแสนเศร้า
ลมพัดแผ่วเบาก็หนาวร้าวจับใจ
กอดตัวเองในคืนว่างเปล่า
เช็ดน้ำตาใต้แสงดาววันร้าวไหว
ไม่สงสารคนรักเธอแล้วหรือไร
รอเมื่อไหร่จะถึงวันเธอหวนคืน
ในความเลือนรางใจคว้างเคว้ง
ได้ยินเสียงบรรเลงเพลงรักเงียบเหงา
หลับตาลงเหลือเพียงลมหายใจแผ่วเบา
เหลือ
1750
2
0
หน้าส่วนตัว
