อาทิตย์กล้าสาดแสงแรงเผาไหม้ เหมือนเผาใจไหม้เกรียมแทบสูญสิ้น เปลวแดดกล้าระอุร้อนดับชีวิน ถูกกลืนกินไร้รกรากที่ร้าวราน พายุคลั่งรุมโหมสะบัดพัด ความวิบัติแตกหักยากผสาน คือหัวใจระรุมลมโหมทะยาน วายุพัดดวงมาลย์หายลับไป สายธาราหลั่งกระโชกสุดหยุดยั้ง กระชากฝั่งพังครืนมิเหลือไว้ แรงธาราเชียวกรากดั่งแรงใจ ยากยิ่งไซร้จะฉุดหยุดนที ณ ตรงนี้นี่คือฤทธิ์พิษรัก เพราะประจักษ์เต็มหัวอกจนล้นปรี่ อิทธิฤทธื์พิษหึงของสตรี มิปราณีหากช้ำระกำทรวง