อย่ากังวลเลย...ในเรื่องราวของฉัน จงอยู่กับปัจจุบัน..ที่เธอเป็น ฉันเห็น..ในสิ่งที่ฉันควรจะทำ และในทรงจำ..ที่ควรจะมี วันนี้..ไม่ได้รักเธอน้อยลง และคงจะรู้สึก..อย่างนี้ไปตลอด แต่สิ่งที่ฉัน..อยากจะบอก เรา..เลิกหลอกตัวเองกันดีไหม เส้นทางรักนั้น..ไม่ได้สะดุด แต่ว่าเรา...หยุดเดินกันดีไหม ทุกอย่างมันอยู่ที่..ความใส่ใจ ไม่ได้อยู่ที่ใคร...ไม่มีใจให้กัน งาน...และเพื่อนเธอแสนสำคัญ แล้วตัวฉัน..อยู่ที่ไหนในช่วงเวลา เอาเป็นว่า....ตัวฉันนั้นไม่สนใจ และไม่อยากเดินทางไกล...เท่านั้นเอง