ถนนสายเก่า
อยากเขียนรักเธอให้ได้-ล้-า-น-ล้-า-น-คำ
เพื่อให้กลอนบทนี้แสนหวานล้ำยามเธอได้อ่าน
ส่งไปกล่อมฝันเป็นถ้อยคำรำพันของนิทาน
ให้ทุกความรู้สึกของฉันถูกเจือจานไปถึงเธอทั่วๆใจ
ฉันบอกเธอไปรึยังนะที่รักว่าฉันรัก
ถ้าแกล้งทำลืมแล้วบอกเธอซ้ำอีกนานเนิ่นนักเธอจะเบื่อไหม
ครึ่งหนึ่งอยากให้รู้ด้วยการกระทำ--อีกครึ่งอยากใช้ถ้อยคำบอกแทนใจ
ให้เธอรู้ว่ามันงอกงามไปแล้วเพียงไร..เจ้าความผูกพัน
มัดฉันไว้แล้วแน่นๆในลมหายใจ
ร้อยล้านทบที่ผูกพันไว้ตั้งแต่แรกเจอวันนั้น
จ-ะ-วั-น-ไห-น..ให้เธอเข้าใจว่าในทุกวัน
ฉันจะรักเธอตั้งแต่ร้อยถึงพัน...และมันจะเพิ่มเรื่อยๆตามวินาทีที่ฉันใช้หายใจ