ภีม
แอบหลบไปอยู่ไหนไยหายหน้า
สืบเสาะหาทุกแห่งหนไร้คนเห็น
รู้บ้างไหมคิดถึงจังทั้งเช้าเย็น
เพราะเธอเป็นคนสำคัญกว่าใครใคร
เคยร่วมคิดร่วมฝันปันความสุข
บรรเทาทุกข์คลายเหงาเศร้าหวั่นไหว
ต่างคนต่างปกป้องคุ้มครองภัย
เป็นพลังกำลังใจให้แก่กัน
แอบหลบหน้าอยู่ไหนคนใจร้าย
เธอคงคลายความรักหักอกฉัน
ลืมความฝันงดงามความผูกพัน
เหลือแต่เพียงความโศกศัลย์ให้ฉันตรม
อย่าให้ฉันรับรู้ว่าอยู่ไหน
จะตามไปตอบแทนแสนสาสม
กับที่เธอทำให้ใจระทม
ต้องขื่นขมเจ็บแสบจนแทบตาย
แต่เพราะรักเธอมากยากทำลง
ต้องปลดปลงความคิดปลิดสลาย
ปล่อยเธอให้สนุกสุขสบาย
แล้วสุดท้ายคนสุขสันต์คือฉันเอง ฯ