วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
At Least Im still alive
ไม่ต้องแกล้งสงสารที่ฉันลำบาก
ที่เธออ้างจำเป็นต้องพลัดพราก จริงเท็จแค่ไหน
ถ้าจะรักฉันเพียงเพราะต้องการรับผิดชอบ ขอบใจ
แต่จะทนทำมาทำไมให้เสียเวลา
อย่าลากโยงเหตุผลมาเกี่ยวข้อง
ในเมื่อสมองเธอมีแต่ความปรารถนา
สิ่งงดงามเธอคว้าไว้ใกล้สายตา
สิ่งไร้ค่าเธอมอบให้แด่หยากไย่ใยแมงมุม
อึดอัดเหลือเกินกับเหตุผลที่เธอให้
เหมือนกำลังพยายามหายใจอยู่ในหลุม
ยังไม่ต้องการให้ความตายมารายรุม
อย่าเอาไฟมาสุม... ปล่อยฉันไป
โปรดอย่าใช้เยื่อใยสายสัมพันธ์
มาล่ามฉันดังนักโทษจะได้ไหม
อยู่ในแดนตะรางรักคุกขังใจ
ฉันเหมือนดังนุ่งห่มไฟไร้ร่มเย็น
เก็บเอาไว้ในปากเถอะเหตุผล