น้ำตาเอ่อปริ่มล้น รินไหล ยามที่เจ้าจากไป ล่วงแล้ว ตัวเจ้าอยู่แสนไกล หนีห่าง ร้องร่ำเรียกดวงแก้ว บ่ได้เจ้าคืนฯ(มณีจันทร์) สองปรางชื้นเปียกด้วย น้ำตา เจ้าด่วนไป จากลา สุดเศร้า Hunter เพื่อนเสน่หา ของพี่ แม้ห่างแค่กายเจ้ า แต่ใกล้ในใจฯ(ศรรกรา) เจ้าอยู่ในฟากฟ้า ดวงดาว มองเหม่อเพ้อพริ้งพราว กู่ก้อง พร่ำร้องเรียกปาวปาว ว่างเปล่าเดียวดาย ใจหวั่นมันเรียกร้อง อยากให้กลับคืนฯ(อาราเล่) ยืนมองหมาแม่นั้น เลี้ยงมา รถพุ่งชนลูกยา แม่ร้อง ตายพลัดพรากจากลา ไกลห่าง อกแม่ร้าวร้องก้อง ร่ำไห้ท
1957
12
0
หน้าส่วนตัว
