ผู้เฒ่า
ชีวิตคน วนว่าย คล้ายละคร
ทุกบทตอน รอยเรื่อง มีเบื้องหลัง
มีรอยยิ้ม มีน้ำตา เวลาฟัง
มีความหวัง มีสิ้นท่า เวลามอง
ทุกผู้คน ล้วนมี วิถีทาง
ต่างคนวาง ตัวเด่น ไม่เป็นสอง
หนีบทบาท เกลือกกลั้ว เป็นตัวรอง
เพียรสนอง ตัณหา อัตตาตน
บ้างอ่อนแอ แพ้ภัย ใจมนุษย์
ก็ยั้งหยุด ตัดพ้อ ความฉ้อฉล
ไม่ต่อสู้ ทุ่มเท รับเล่ห์กล
กลายเป็นคน บัดสี คอยหนีภัย
ระหว่างคน ต่างใจ หาใครเหมือน
อย่าสร้างเงื่อน วาดภาพ คราบอาศัย
อยู่ไม่ถึง ร้อยปี อย่าดีใจ
ทำสิ่งใด ควรคิด พิจารณา
เมื่อดูหนัง ละคร ย้อนดูตัว
บทบาทชั่ว สร้างสรร มิหรรษา
ชีวิตจริง เลี่ยงผ่าน ม่านมารยา
เพิ่มคุณค่า ตัวตน ให้พ้นกรรม
เป็นมนุษย์