ศรีสมภพ
วัฏจักรธรรมชาติวาดวางไว้
ต้องเป็นไปเป็นตามนิยามนั่น
เมื่อมีมาก็มีไปให้รู้ทัน
ทุกสิ่งอันเช่นนั้นเองเกรงไปไย
เมื่อมีหลากก็มีแล้งมาสลับ
เปลี่ยนอารมณ์โถมท่วมทับกับแล้งไร้
วัฏจักรแห่งกาลปียากหนีไกล
ต้องทำใจต้องใช้ธรรมนำมาปลง
มาอีกแล้ว.. ตามหน้าที่วิถีเขา
มันถึงคราวเวียนบรรจบครบประสงค์
ฤดูกาลหว่านไถเป็นไปตรง
ใช่เขาหลงจงใจไหลท่วมบ่า
ปริมาตรปริมาณ ไม่มีต่าง
ทุกสิ่งอย่างยังคงที่ไม่มีกังขา
เมื่อเมฆนั้นมันอิ่มตัวไปทั่วฟ้า
ก็กลั่นกลายโปรยปรายมาหาแผ่นดิน
มาขบคิดพินิจเหมาะวิเคราะห์แจ้ง
อุทกใหญ่ไหลท่วมแทงทั่วแหล่งถิ่น
ก็เพราะกัก ก็เพราะกั้นมันทั้งสิ้น
เขาจึงหลาก เขาจึงรินผินทางไป