บทกวีสื่อความหมาย ที่เรียงรายร้อยรวง-อยากทวงถาม เป็นลิขิตจากหัวใจหรือไหวตาม จึงชวนหวามในคำอยู่ค่ำเช้า ดั่งดนตรีบรรเลง จากบทเพลงเย็นเยียบและเงียบเหงา ในรู้สึกคล้ายหมอกคอยหยอกเย้า อยู่บางเบาแล้วผลึกลงลึกล้ำ ดั่งสายน้ำไหล ละอองไอหยิบยื่นความชื่นฉ่ำ ให้สัมผัสบริบทได้จดจำ เป็นลำนำหวานหวานไล้ผ่านใจ ดั่งใบไม้ต้องสายลม พัดเกลียวกลมโรมรันจนสั่นไหว ถึงสะท้านในทรวงด้วยห่วงใย จะกอบเก็บรักษาไว้ไปชั่วกาล