พุด
ร่อนเร่ไปกลางทะเลโลกย์
ห่างฝั่งโศกไกลฝั่งฝันมิหันเหลียว
แม้นพานพบพายุร้ายเพียงดายเดียว
มีรุ้งเรียวสุดฝั่งฟ้าปรารถนาใจ
สุดปลายสายรุ้งทางช้างเผือก
หนทางเลือกเส้นทางสว่างไสว
เวิ้งนิรันดร์มหัศจรรย์รักปาฏิหารย์ใจ
เย็นฉ่ำใสมหรรณพพบนิรพาน
เธอแย้มยิ้มพริ้มเพราอยู่ตรงนั้น
ท่ามเวิ้งฝันดารารายอันฉายฉาน
เปล่งประกายรัศมีโชติช่วงตระการ
ดั่งสายธารเพชรพร่างสว่างพราว
เกี่ยวก้อยขวัญเหิรบินเหนือถิ่นโศก
แลเห็นโลกย์ทุกข์สุขแสนเหน็บหนาว
มายารักมายาฝันมากเรื่องราว
โลกสวยพราวนับแต่นี้มีเพียงเรา...!
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song3719.html
เรือลำหนึ่ง
หากชีวิต เป
2343
5
0
หน้าส่วนตัว
