นกตะวัน
เช้าวันที่ 14 พฤศจิกายน 2547 ผมตื่นขึ้นมาท่ามกลางความหนาวเย็นของราตรีกาล หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อยแล้วจึงออกมานอกบ้าน บนโต๊ะยาวหน้าบ้านภายใต้ร่มเงาของต้นไม้หลายต้น มีชากาแฟครีมน้ำตาลวางไว้บริการมากมาย ผมเดินลงไปทักทายนายโต้ง เจ้าแป้น และเจ้าชุงที่ยืนคุยกันข้างโต๊ะอยู่ก่อนแล้ว นั่งดื่มกาแฟร้อนไล่ความเย็นและสนทนากันไปเรื่อยหน้า บ้านตีทอง ที่เราเข้ามานอนพักตั้งแต่เมื่อคืนวาน
เรือนแถวสูงจูงใจให้ลอบจ้อง
บ้านตีทองทั้งหลังตั้งกลางป่า
หลังคาเขียวเหลียวไปมองไม่ช้า
เด่นสง่าสงบนิ่งอิงพฤกษ์ไพร
แลรายล้อมห้อมไปไม้ยืนต้น
ขึ้นมากล้นรุกขชาติเดียรดาษไสว
ใบเขียวเข้มเต็มต้นดกดลใจ
มอ
993
2
0
หน้าส่วนตัว
