หนทางรักเราสองต้องแปรเปลี่ยน
ด้วยใจเขียนขีดนิยามความแตกต่าง
ทัศนะแนวคิดผิดแผกทาง
ต้องเหินห่างร้างเกลียวเกี่ยวก้อยใจ
ไม่มีใครผิดถูกผูกสิทธิ์ขาด
ด้วยต่างวาดปรารถนาหวังคว้าไขว่
เธอมุ่งมั่นหมายมาดคาดหวังไกล
พร้อมตามไต่บันไดทองคล้องกำนัล
ฉันคิดแค่เรือน้อยค่อยจ้ำพาย
ความเรียบง่ายไม่ฟุ้งเฟ้อละเมอฝัน
บ้านหลังเล็กล้อมรั้วรักถักผูกพัน
ต่างมีกันและกันนั่นคือพอ
เมื่อหัวใจในมุมมองมีช่องว่าง
ก่อนรักจางจากใจใคร่วอนขอ
คืนคำรักอิสระใจไม่รั้งรอ
ได้ไหมหนอขอเป็นน้องของพี่ชาย.