น้ำตากับท้องฟ้าสีคราม
เมื่อหนึ่งรักปักไว้กับใครก่อน
มิอาจถอนรักนั้นให้พลันหาย
เมื่อรักแล้วยากนักจะกลับกลาย
หรือให้สลายหายไปในใจชื่น
ถึงแม้รักเกิดกับใครที่ใจเกลียด
แม้แน่นเสียดเพียงใดใจต้องฝืน
เพราะรักแล้วไม่อาจย้อนหรือถอนคืน
จึงปล่อยใจให้กลมกลืนกับความจริง
My only love
Sprung from
My only hate
เพราะว่ารักจึงพลีกายถวายให้
แค่ดวงใจเจ้ามั่นคงตรงทุกสิ่ง
แม้ความตายจักพรากไปไม่ประวิงค์
ขอแค่เจ้าไม่ทิ้งกันให้หวั่นใจ
อสุชลร่วงรินให้สิ้นคิด
รักหักจิตเราสองต้องหมองไหม้
มีความตายพรากกันให้บรรลัย
เจ้าสิ้นใจจากกันพลันระทม
ทั้งหัวใจตกห้วงที่กลวงมืด
ความจืดชืดเกาะกุมใจให้ขื่นขม
มองรอบกายไม่มีเจ้าข
1029
12
0
หน้าส่วนตัว
