^^_PAN_^^
วันนี้..ฉันก็เป็นได้แค่คนคนหนึ่งที่ไม่มีใครเห็นค่า
ไร้ราคา..ไร้ยางอาย ดังคำกล่าวของคนอื่นไหน
คนอย่างฉัน ก็เป็นได้แค่ เครื่องประดับเพื่อทำให้คนอื่นพึงพอใจ
พอเขาเบื่อ ก็โยนทิ้งไป อย่างไม่เห็นค่าในอดีตที่ผ่านมา
วันนี้..รักที่เคยสดใส เคยมีคุณค่ามากมายกับฉัน
วันนี้ กลับต้องมานั่งชมจันทร์คนเดียว อย่างไร้จุดหมาย
คงต้องยอมรับความเป็นจริง กับรักวันนี้ที่ต้องกลับกลาย
วันนี้มันคงสายไป สำหรับการหวนกลับคืน
วันนี้..จากคนอย่างฉัน ที่เคยร่าเริง
กลับต้องเฉยเมิน กลับคำว่ารัก ที่สิ้นสุดในวันนี้
เคยนั่งเศร้า แล้วเธอก็มานั่งปลอบขวัญนะคนดี
แต่มาวันนี้ ทุกๆอย่าง คงเปลี่ยนไป..และแตกต่างไปจากเดิม
วัน