ฝนตกพรำฮัมกลอนนอนแต่งคำ ลมเย็นล้ำยามค่ำดำมืดแสง ถึงแม้ฟ้าจะคะนองร้องรุนแรง ไม่ระแวงจับปากกามาจดกลอน นอนซุกตัวและหัวใจในผ้าห่ม หน้ามุดก้มบ่มคำคู่อยู่บนหมอน อยากแต่งให้ละมุนละไมในทุกตอน เพราะไม่ร้อนตอนนี้มีกะใจ อยากใจเย็นเปรียบเป็นเช่นน้ำฝน ไม่ร้อนรนคนใจเย็นเป็นน้ำใส ไม่ประทุดุด่าว่ากล่าวใคร เพราะว่าไม่อยากให้ใครได้หวาดกลัว ง่วงแล้วนะจะบอกให้ไทยโพเอ็ม ความล้าเล็มเต็มจังทั้งหางหัว ขอไปนอนก่อนนะจะพักตัว เพื่อความชัวร์วันต่อไปได้มีแรง