ปลาวาฬสีน้ำเงิน
คนดี...ฉันมีค่าแค่ไหน
แค่ในเวลาที่เธอทุกข์ใจไม่มีใคร ใช่มั้ยแค่นี้
ไม่อาจอยู่ในสายตา มีค่ากว่าคนเก่าที่เธอมี
ถึงรักเธอเท่าไหร่ แต่ก็เจ็บทุกทีที่รู้ความจริง
พอเธอมีใคร ก็หันไป..และตีจาก
ฉันไม่โกรธหากอยาก มองว่าฉันเป็นก้อนหิน
เพราะที่เธอเคยกระทำ ก็เทียบฉันดัง เศษดิน
แต่เหตุผลเดียว ที่ฉันยังหยุดนิ่ง เพราะยังห่วงใย
เวลาเห็นเธอทุกข์ จะไม่พูดว่าฉันทุกข์กว่า
หากเธอเจ็บในแววตาฉันคงถามว่า จะเห็นฉันมั้ย
ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ ด้วยความหวังดี ที่เธอไม่เคยเข้าใจ
ถึงฉันจะเจ็บ อย่างนี้เรื่อยไป แต่จะไม่ขออะไรเลยคนดี
เพราะรู้ว่าตัวเองอ่อนแอเกินไป
ที่จะได้รับรักจากใคร หรืออะไรไปมากกว่านี้
เพี
3382
5
0
หน้าส่วนตัว
