พี่มีแต่คิดถึงและคิดถึง พี่นี้จึงเขียนกลอนวอนแก้มใส รักคิดถึงน้องมากจากดวงใจ พี่ห่วงใยรำพึงคิดถึงจัง อยากจะมาอยู่ใกล้แต่ไม่ว่าง มีงานค้างเหลือหลายเจ้านายสั่ง ติดประชุมบ่อยนักเกรงรักพัง พี่ต้องนั่งเขียนกลอนตอนประชุม วาระหนึ่งคิดถึงจึงมาหา หากน้องยาหลบลี้พี่คงกลุ้ม วาระสองความเหงาเข้าเร้ารุม พี่นี้กลุ้มวาระสามจึงถามไป คิดถึงพี่บ้างไหมจากใจน้อง อยากจับจองสักห้องขัดข้องไหม พี่ กอ กา ชายจนจนคนบ้านไกล ขอมอบใจ ทุกวาระปิดประชุม