nonattis
ความรักเอยเปรียบเป็นเช่นดอกไม้
ยามผลิดอกออกใบชูให้เห็น
ก่อนแย้มตาพาสดใสในที่เป็น
แม้ยามเย็นก็ยังเป็นเช่นตูมตาม
แต่ดอกไม้ไม่เหมือนใจเป็นดอกไม้
ที่บานไปแล้วสุขใจให้เกรงขาม
อาจตั้งจิต รออาทิตย์ทุกโมงยาม
ให้สู้ความตามสง่าของค่ามัน
หากเมื่อใดไร้แสงแรงอาทิตย์
คงสะกิดจิตใจของใครนั่น
มองเมื่อใดก็ร้าวใจให้ร้าวราน
บานแบบไหนไปวันๆ ดูแกนจริง
เหมือนคนเราหากไร้แรงอธิษ
ไม่นานจิตก็เกิดพิษไปถึงนั่น
เมื่อเจอใครไร้หัวใจเมื่อใดพลัน
คงซึมโลกโศกศัลย์ในทันที
ฉันไม่อยากพรากตัวเป็นเช่นดอกไม้
เหมือนรอใครใครสักคนมาโน่นนี่
ฉันอยากเป็นเช่นคนเดิมที่เดิมมี
ทั้งชีวีไร้ราคีไม่มีเธอ ..
1103
1
0
หน้าส่วนตัว
