ปีกนางฟ้า
คุยกับตัวเอง : เดียวดาย..
----------------------------------------------------------
คุยกับตัวเองอยู่ในความเงียบงัน
กอดเข่ามองความฝัน..........อยู่มุมห้อง
ถูกความอ้างว้างจ้อง...........จนใจหาย
ลมพัด...ผ้าม่านพริ้วสะบัด.....กรีดกราย
ความเดียวดาย...เริ่มคืบคลานเข้ามาใกล้ๆ...ขยับหนียังไง...ก็ยังถูกกลืน
ดอกเข็มสีชมพูแห้งโรย อยู่ในแจกัน
ไม่อาจอยู่ต้านทานแสงตะวัน....แสงจันทร์..ทั้งๆ อยากฝืน
หยัดร่างด้วยสองมือ....ฝืนยื้อ...ลุกขึ้นยืน...
ปลุกตัวเองให้ฟื้นตื่น...จากห้วงแห่งคืน...เปลี่ยวดาย
หยุดยืนมองออกไปนอกหน้าต่าง
ความเงียบ....ปกคลุมทั่วทุกตาราง...ในคืนเดือนหงาย
แสงจันทร