จริตจรรยาชั่วช้า ชุกชุม
โมหะดั่งมรสุม เสกสร้าง
ตัญหาก่อก้อนกุม เกาะจิต ใจแฮ
ทั่วถิ่นจึ่งรั่วร้าง ร่วนไร้อริยชน
ฤาโลกสุดอาจเอื้อม อหิงสา
ฤามนุษย์ปรารถนา นรกร้อน
จึงแก่งแย่งเข่นฆ่า คารวะ อำนาจ
แปรเปลี่ยนเป็นปลิ้นปล้อน ปลดสิ้นมโนธรรม
พสุธาสะเทือนสะทกสะท้าน ถล่มทลาย
มวลหมู่มนุษย์มุ่งหมาย มิสุดมิสิ้น
จักรวรรดิวะวุ่นวะว