โอ้กี่คืนกี่ยามเเห่งรัตติ
ดวงศศิพรางพร่างได้อับเเสง
ช่างอ้างว้างหวิววิเวกในเดือนเเรม
มีเเต่ดาววับเเวมกลางนภา
ฉันรอร้างด้วยใจที่หมองเศร้า
ใครจะเข้าใจฉันบ้างเล่าหนา
รอวันเเล้ววันเล่าเฝ้ารอมา
อยากตะกายว่ายฟ้าไปหาจันทร์
เเม้มีปีกแสนพิสุทธ์จะโบยบิน
ดังวิหคผกผินสู่สวรรค์