ขุนหาญ
โอ้ย....เหงาจังเลย
ไม่ได้เห็นหน้าคนคุ้นเคยอย่างนี้
ปิดเทอมแค่เดือนเหมือนเป็นปี
จะทนคิดถึงอย่างนี้อีกเท่าไร
หยุดแค่เสาร์อาทิตย์ก็แทบแย่
ตั้งสองวันแต่ก็ยังพอทนไหว
หยุดเป็นเดือนเหมือนจะขาดใจ
เธอจะรู้บ้างไหมว่าใครรอ
กลัวว่า...ความห่างเหินทำใจเหินห่าง
กลัวว่า...เธออ้างว้างและเหนื่อยท้อ
กลัวว่า...หนุ่มอื่นเข้ามาพะเน้าพะนอ
กลัวว่า...ใจนวลละออจะลืมกัน
กลัวว่า...เธอจะเหงาไม่มีเพื่อนคุย
กลัวว่า...เธอหลับปุ๋ยไม่ฝันถึงฉัน
กลัวว่า...เธอร้องให้คิดถึงทุกวัน
กลัวว่า...ความผูกพันธ์สองเราจืดจาง
คิดถึงมากนะ...อยากให้เธอรู้
ที่เป็นอยู่อย่างนี้มิได้แอบอ้าง
มีแต่เธอ มีแต่เธ