คนเขียนกลอน
สายลมที่ผ่านหาย
ไม่ใช่ใจชายคนนี้จะห่างเหิน
ยังรักเธอและยังร่วมทางเดิน
แม้บางทีอาจเพลินกับสิ่งรอบๆกาย
เธอจะอยู่ดีไหม หากไม่มีฉัน
หากฉันนั้นสักวันไม่อาจอยู่เคียงข้าง
เธอจะเดินคนเดียวได้ไหมไปตามทาง
เดินแบบคนอ้างว้าง เมื่อยามเธอไม่มีใคร
พรุ่งนี้อาจไม่มีฉันเดินด้วย
ไม่มีฉันคอยช่วยยามเธอมีภัย เธอจะอยู่ได้ไหม
คงต้องมีสักวัน วันที่ฉันต้องจากไกล
แต่ยังงัยหัวใจฉันก็ยังอยู่ที่เธอ
เดินเถอะนะคนดีหากไม่มีฉันในวันนั้น
เดินไปพบกับรางวัลที่เธอนั้นฝันใฝ่
เดินต่อเถิด เดินต่อ อย่าท้อแม้ทางไกล
ฉันจะคอยที่เส้นชัยคนดีฉันสัญญา