สาวดำ-รำพัน
แล้วเราจะรักกันได้อย่างไร
เมื่อเธอมีใครเคียงใกล้ไม่เคยห่าง
ส่วนฉันเองก็มีเขาอยู่เคียงข้าง
ไม่เคยห่างไกลเลยเหมือนกัน
เธอไม่เบื่อบ้างเลยหรืออย่างไร
กับรักที่มันวุ่นวายและวกวน
อยู่ท่ามกลางระหว่างความสับสน
หรือว่าอยากจะทนอยู่อย่างนี้
ส่วนฉันนี่ไม่ไหวขอบายดีกว่า
รักเรามันคงจำเป็นต้องเลิกลาแล้วซิ
หยุดเสียดีกว่าถ้ารักแล้วเป็นแบบนี้
หยุดเถอะนะความสัมพันแบบรักกันที่เรามี
เหลือเพียงเพื่อนที่หวังดีจะดีกว่า
ตอนแรกเนี๊ยอุ๊เริ่มเขียนกลอนนี้แล้วค่ะ
ดูท่าทางจาเพราะกว่าอันนี้ซะอิก..แต่พิมพ์ไปได้ซักพัก..คอมเกิดเอ๋ออ่ะ
ที่พิมพ์มาท้างหมดหายไปเลย..ก็เลยออกมาได้แค่เนี๊ยอ่ะ
1150
9
0
หน้าส่วนตัว
