ณ ตอนนี้กลีบดอกออกเพ่งสีสด เปร่งงามงดอดแข่งหมู่คู่ผีเสื้อ ดอกตะวันแรงเร่งเก็บจับสัตเรื่อ มิอาจเอื่อความเด่นดีพลีออกตัว รพีจ้องดอกตะวันที่กล้าเก่ง บรรเลงงามรจิตเอกท่ามทุ่งทั่ว สง่าผ่องอองระยิบสัตว์พันพัว สุริยาหน้ามืดมัวกำจัดมัน ดูดกลืนกินกัดเกาะสีออกร่าง ตลอดทางตลอดวันรพีขัน กระโดดงับดับรัศมีดอกตะวัน ต้องตัวพลันเหี่ยวเฉ่าเน่าตะวันทาน ครั้นแสงฟ้ามืดลงอัมพรลับ ตะวันกลับทิ้งไม้น้อยสะอื้นสาน ทานตะวันไม่อาจเก่งดั่งครั้งวาน เหตุใดกาล ณ บัดนี้ เปลี่ยนรูปลง ?
733
7
0
หน้าส่วนตัว
