เรไร
ณ กลางกรุง รุ่งเรือง เมืองอมร
คนสัญจร ไปมา น่าปวดหัว
ชายคนหนึ่ง ไม่มีจิต คิดหวาดกลัว
ขมุกขมัว ตัวแมมมอม ผอม
ถอดอาภรณ์ กองไว้ ใกล้ใกล้เสา
แล้วหยิบเอา มงคลแดง แกล้งมาใส่
นั่งคุกเข่า มือพนม ก้มลงไป
กราบกรานไหว้ ท่าร่ายรำ ที่จำมา
จตุรทิศ อภิวาท ธาตุทั้งสี่
บารมี ครูด้วย ช่วยรักษา
ด้วยศิลปะ จนครบ จบวันทา
พลันลุกมา ตั้งท่า เตรียมราวี
เริ่มลีลา รูปมวย ด้วยใจรัก
บาทลูบพักตร์ ท่าดูดี มีศักดิ์ศรี
ทัดมาลา ชักศอก มาตอกตี
เข่าอีกที ชกกับลม ให้สมใจ
วาดลวดลาย แม่ไม้มวย สวยสง่า
ออกลีลา ครบเครื่อง เรื่องแม่ไม้
คงเคยเป็น นักสู้ ผู้ยิ่งใหญ่
แล้วทำไม วันนี้ไร้ ซึ่งเวที
กลับลีลี
1227
5
0
หน้าส่วนตัว
