หน้าส่วนตัว
เธอมีเขาเคียงใจฉันไม่โกรธ
กลับยกโทษยิ้มให้ไม่ถือสา
หวานฉอเลาะเยาะด้วยปากถากด้วยตา
ก็คิดว่าช่างเขาเราไม่แคร์
เป็นผู้ให้ใจสุขไร้ทุกข์โศก
นับเป็นโชคยิ่งใหญ่ใจไร้แผล
รู้ว่าเธอใจดำซ้ำรังแก
เธอยอดแย่แค่ไหนใช่รู้ดี
เธอถูกเขาตีจากฝากรอยเจ็บ
ร้อยหนาวเหน็บหนามตรมซานซมหนี
ยังปลอบใจให้เอื้อเนื้อไมตรี
หวังเธอมีแรงใจสู้อยู่อย่างคน
ไม่คิดหวังเคียงข้างอย่างคนรัก
เพียงเป็นหลักหลอมใจให้หายหม่น
เป็นนักสู้หัวใจใส่อดทน
แล้วค้นหารักใหม่ตามใจเธอ
ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ ณ ที่เก่า
คอยเยี่ยมเย้ายิ้มเยือนเพื่
2002
4
0
