หน้าส่วนตัว
เปล่าทอดทิ้งเธอไปไยคิดมาก
จำต้องจากจรไกลไปพักผ่อน
วางภาระผละไปใจอาวรณ์
อกสะท้อนอ่อนระโหยใช่โรยรา
เติมพลังสายใยให้ชีวิต
เหมือนเปิดปิดวงจรซ่อนห่วงหา
เหนื่อยจากงานอยากพักบ้างบางเวลา
ใช่หลบหน้าจงใจนิ่งทอดทิ้งเธอ
เมื่อเปลวไฟได้เชื้อเจือพลังแสง
กลับกล้าแกร่งมาเคียงใกล้ใฝ่เสนอ
พร้อมโอบอุ้มเอื้อออมใจไร้เผอเรอ
หรือพลั้งเผลอเผื่อใจมอบตอบผู้ใด
อยากให้เธอเข้าใจฉันอย่าหันเห
แกล้งเกเรยอกย้อนซ้อนหวั่นไหว
ทั้งขุ่นข้องเคืองขัดอัดอั้นใจ
รู้หรือไม่ใจฉันเจ็บเหน็บระทม.
1652
5
0
